नवरात्र आणि नवरत्न स्थळ - पंचरत्न हॉटेल, वेळ सव्वादहा , साडेदहा, वेटरनी ईडली चटणी, वाफाळतं सांबार समोर आणून ठेवलय ईडलीचा पहिला घास मुखी पडतोय तोवर शेजारच्या टेबलवर पन्नाशीपार, शोल्डरकट, पंच्याएशी किलो आसपास, मोरपंखी भरजरी साडी, पर्स संभाळत हाशहुश करत, अँक्टीव्हाची किल्ली टेबलवर टाकत बसतात. वेटरला ऑर्डर जाते , पर्सस्थापित मोबाईल हातात येतो बोलण चालू. अगं हो हो, गाडीवर होते, येतेस का नवरत्नला? अग मी आलेय, नाही नाही जेवण नाही नाष्टा नको का गं, सकाळपास्नं मरमर चाललीय, ए अगं तेच गं पंचरत्नच मी केव्हा म्हणाले नवरत्न, बरं , येतेयस का ? सकाळी पप्या कॉलेजला गेली ( माझा घास अडकला, पप्या गेली ??) तिला डबा दिला , मग ह्याची तितीर पितीर, त्याचं सगळं आवरून दिलं न जरा मोबाईल घेतला, अय्या अगं विसरलेलीच मी मोरपंखी, वेळेवर मिळेना, कुठे ठेवलीय कुणास ठाऊक , पप्याला कितींदा ओरडून झालं , आवरावं न माझंही कपाट पण मग कॉलेज आठवतं गधडीला.तर मी काय सांगत होते , मोरपंखी नाहीच , हं हं नाही गं मी तो फापटपसाराच ठेवला नाहिए. दिवा लावा, तेल बघा , घरी असते घरकोंबडी तर केलं असतं नवरात्र रीतसर, पण ड्यूटी करतेय नं? कसं जमणार सगळं , हळदीकुंकू ,फूलं वहायची न नमस्कार करायचा सासुबाई म्हणतातच नाहीतरी भाव तेथे देव , ते जाऊ दे गं मी काय सांगत होते , अप्सराचा सेल लागलाय परवाच पाहिलं होतं नं, जाऊन आले , इतकी क्यूsssssट मोरपंखी मिळालीय, बनारसी गं, पाठवतेच तुला व्हॉटसअपला, पण रेंज नाहिये हं तुला परवडणारी. साडी मिळाली , हरभट रोडला येताना वेणी आणलीचे, आता डीपी चेंज केला की झालं , खुटखुट लागली असती गं मनाला. ए अगं ईडली आलीय, येतेस का? बरं बरं ठेवते हं , पुन्हा दिवसभर सवड नाही मिळणार कामात असले की , ठेवते गं बाssssssय ईडलीआस्वादअधाशीपणा सुरू. ………………............... स्थळ - वॉचमनची पत्र्याची शेड, वॉचमनला हाक मारल्यावर त्याची बायको बाहेर येते, वॉचमन बाहेर गेल्याचे सांगते. मावशी मी येऊन गेलो म्हणून सांगा, फोन करा म्हणावं असं बोलतो तोवर मावशी बोलतात काका नवरत्न हाय दर्शेन घिऊन जावा. निमुट चप्पल काढतो, पोरगं पाणी आणून देतं, पाय धुऊन चुळ भरून, शेडमधे जातो. बारा बाय दहाचा संसार, तिथेच पोत्यावर अंथरूणाची घडी घातली जाते बसायला सांगितलं जातं. लक्ष डावीकडे जातं. लाकडी चौरंग, वर कापडाचा खण , त्यावर कलश, कलशासमोर देवीचा वीतभर मापाचा पितळी नथ घातलेला मुखवटा, समोर देवाचे, मल्हारीचे टाक, कलशामागे देवांचे फोटो, कर्नाटकी नाव लिहीलेली, चौरंगाच्या चारी बाजूला, म्यागी सॉसच्या बाटल्यांना , पतंगाचे कागद रबरब्यांडने गुंडाळून चार चार मोरपिसं खोवलेली, ओंजळभर खळगीचा दिवा, तेलवात, देवीला मोग-याचे गजरे वाहिलेले. दर्शेन घेतो. बेसनाचा लाडू आणि पुरी मिळते प्रसाद म्हणून, पोरगं बघत असतं मी काय काय करतोय, चहाचं आधण चढवलं जातं स्टोव्हवर. मावशी चहा देतात, मला कपात, मुलाला फुलपात्रात निम्मा, मावशी , तुम्ही घ्या की , नाय , आमचं उपास असतं, नऊ दिवस पाणी फकस्त. फक्त पाणी? मग कामाला सुट्टी की काय? नाय वं , परवडत नाय, सक्काळची चार घरां , ब्यांक, लादी फरशी धरलीय, सांजच्याला दोन घरं धुनीभांडी. कराया होवं. पण जमतं का सगळं ? देवी हाय काळजी कराय, देवीचं गानं म्हनायचं आन शंबर आन आठ येळेला कुक्कू घालायचं देवीला, नंतर तेच कुक्कू लावायचं , मंग तरास नाय होत. नऊ दिवस देवीसाठीला खानं सोडायचं, वरीसभर कमी न्हाय पडू देत. उठलो, एक चिक्कू आणि केळं हाती पडलं , आजींना परसाद द्या , तुमचा निरूप सांगतो , ह्यांस्नी, येत जावा काका. मी निघतो. सण एकच नवरात्र आणि नवरत्न