चॉकलेट डे च्या चॉकलेटमुळे एक माझी आठवण शेयर करावीशी वाटतेय. तुम्हांला कुणी चॉकलेट बॉय, स्वीट किंवा चॉकलेट गर्ल , स्वीट , अशी हाक मारलीय ? कधी असं वर्णन केलय तुमचं कुणी. असं कानांवर पडलं तर कित्ती कित्ती कृत्यकृत्यात्मक फिलींग येईल नं ? तर मंडळी मला कुणीतरी म्हणालं अगदी चॉकलेट बॉय आहे , स्वीट. ऐकल्यावर अगदी हेच झालं क्षणभर अवघ्या आयुष्याचे कृतकृत्यात्मक सार्थक झालं. कॉमेडी एक्सप्रेसमधला तो स्वीट टकलू चार्ली चँपलीनच्या भूमीकेत जसा नाचतो तसा मी नाचलो ( अर्थात मनांत ). त्याचं असं झालं , आमच्या शेजारी आत्याबै नावाचं एक स्यांपल आहे रहायला. घरात दोघच , आत्याबै आणि आत्योबा. झुरळं खाऊन पोटशूळ उठलेल्या चीन्यासारखे भाव चेह-यावर. कामं वगैरे सांगायच्या शेजारणीच्या , हक्कानं, आईनही सांगीतलेलं , दोघच आहेत , जाऊ दे जमलं तर करत जा कामं. आमची झकाझकी कायम ठरलेली. एकदा काही कारणानं सगळे शेजारी जमलेलो. एक सरकारी काम सगळ्यांतर्फे मी करायचं ठरलं. मला जमेल की नाही खात्री नव्हती. जरा पुढे मागं चाललं होतं. इतक्यात आत्याबैंचा स्वर आदळला कानावर , “अगदी चॉकलेट बॉय आहे, स्वीट, जोशीकाका करेल काम “( त्यावेळी उपरोक्त वर्णनाप्रमाणे क्षणभर…). गहिवरून आलं , या कामामुळं आत्याबै बदलणार असतील , तर काम करायला काय हरकत आहे ? मी काम स्वीकारलं. दुस-या दिवशी एका तैलबुद्धी शेजा-यांनं विचारपूस केली, In Fact मधलं सत्य सांगीतलं, “ जोशीकाका, तुमचं चिपांझी केलंन आत्याबैनी, अहो चॉकलेट मुळात चवीला कडू, साखर घातलीन त्यात की गोड होतंय, चॉकलेट बॉय म्हणून आत्याबैंनी तुम्हांला कडू बेणं ठरवलंय, ते स्वीट वगैरे तुम्ही काम करावं म्हणून हो.” खरच काम झाल्यावर शेजा-यांचं म्हणणं खरं झालं तळटीप :- फारच गद्य पोस्ट आहे मान्य आहे, पण आहे ते आहे