हि-याला कोंदण साजेसं हवं , खरंच नुसतं कोंदण झळकणार नाही, आणि साजेसं कोंदण मिळाल्याशिवाय हि-याचे पैलू ही दिसणार नाहीत.

गेले सात दिवस हातात मिळालेले कवीतेतले हिरे ठेवले तुमच्यासमोर. पण खरंच मान्य करतो, अर्थ उलगडून सांगणारं कोंदण देऊ नाही शकलो. किंबहूना असंही असेल की ते अस्सल हिरेही नसतील. पण आठवड्याच्या शेवटी एक रचना समोर ठेवतोय. त्यावर भाष्य काहीही करणार नाही. रचना कुणी केलीय माहीत नाही. ज्या व्यक्तीला विचारलं , अस्सल काही पाठवू शकशील का ? प्लीज ? त्या हि-यासारख्या व्यक्तीनी , ही रचना मला फॉर्वर्ड केली. नाव न सांगण्याच्या अटीवर.

तुमच्यासमोर ठेवतोय.  

___________________

तिने विचारलं, तुला कुठलं फुल आवडेल ?
तो क्षणात उत्तरला...
मनात जपायला चाफा आवडेल
आणि ओंजळीत धरायला मोगरा...

वहीत ठेवायला बकुळ आवडेल
आणि धुंद व्हायला केवडा...

बोलायला अबोली आवडेल
आणि फुलायला सदाफुली...

पण, प्राजक्त मात्र आवडेल तो,
देवाच्या पायाशी ठेवायला..आशीर्वादासाठी...

यावर ती थोडीशी नाराज झाली,
कारण तिचं नाव रातराणी होतं...

त्यानं ते ओळखलं... तो पुढे झाला आणि हलकेच हसत म्हणाला,
हे सगळं नंतर आवडेल.. रातराणी खिडकीशी दरवळल्यानंतर...!!

तेव्हापासून ती अखंड दरवळते आहे...
त्याच्या मनात... अंगणात...!!!

आपल्या सावली पासून आपणच शिकावे
कधी लहान तर कधी मोठे होऊन जगावे

शेवटी काय घेऊन जाणार आहोत सोबत?
म्हणून प्रत्येक नात्याला हृदयातून जपावे.!!!